روزی

روزی و

روزی شاخه ای پر از گل بودم

که در دشتی

در کف دستانت رشد کرده بود

و روزی

ابی بودم که در دستانت

خشکیده بود

اما حالا چه

الان صحرایی هستم

پر از شن زار

که تو مات ومبهوت دران

مانده ای

و نمیدانی

ان شن زار من هستم

که تو....

شعر سپید

گل رخ

شعر...