شعر

مراقبه معبد درمانگرچشمان خود را ببندید ودو  موجود از جنس نور سفید درخشان  در برابر خود تصور کنید این موجودات نورانی به شدت عاشق شما هستند وعشق خودشان را  نثار شما میکنندانها دست شما را میگیرنند  و شما با اشتیاق به دنبال  انها  میروید  هم اکنون به میبنید  که هر سه در فراز اسمان در حال ثرواز هستید  و صحنه اتاق به کلی محو شده استهم اکنون به خودتان نگاه کنید لباس سفید درخشانی بر تن دارید ناگهان خود را در یک معبد زیبای گبندی شکل میبین...

دلم تنگ ستxa0 ای سیه چشمxa0 بیا در مان من شودر این اشفتگی بیا مرحم زخمان من شوبیا خود را برهیم زین پوسته ی سختxa0به پرواز در اییمxa0 در میان ابر ها اسمان من شوبسی سخن گفتن با تو سخت استبیا در خانه ی من مهمان ...